5 Ağustos 2009 Çarşamba

İş mi? Ev mi?






Size de işe gidip gelmenin zor geldiği zamanlar oluyor mu? Bana sık sık oluyor. Özellikle de izinli olduğum ve hiç bir yere gitmesem de evimde oğlumla olduğum şu günlerde. İşe gittiğim zamanlarda evimin penceresindeki sabah manzarasını bir saniye bile göremeden evden çıkıyorum.

Akşamları ise eve geldiğimde yorgunluktan bırakın manzara seyretmeyi, oğlumun yüzüne bile doya doya bakmaya vakit bulamıyorum. Onun yüzündeki güzellikleri, konuşmasındaki cinlikleri, hareketlerinin ne kadar büyük çocuk tavırlarına benzemeye başladığını ancak böyle izin günlerimde farkedebiliyorum. Şimdi kendi kendime daha sık ve daha "EVDE OLMAK" cevabını vererek sormaya başladım. Özellikle de gelecek sene oğlum ilk okula başlayacağı için acaba evde kalsam ve ona hem ders hem beslenme anlamında daha fazla destek olsam nasıl olur diyorum.

Cevabı çok zor bir soru bu benim için. Etrafımdaki insanlardan aradığım desteği de bulamazken daha da zor oluyor...

2 yorum:

Şükran Kayaoğlu dedi ki...

Eğer zaruret yoksa çocuğumuzu kendimizin büyütmesi en makulu bence. Bende dış ticaret uzmanıyım kızımın hem ahlaken hemde sağlıklı bir şekilde büyütmek için iş hayatımdan vazgeçtim. Bize en ço ihtiyaçlarının olduğu dönemde kariyer ve maddiyat içn başkalarının eline bırakmaya kıyamıyor insan. ama dediğim gibi zaruret varsa o başka.

Selen, dedi ki...

Sanki birilerinden destek arıyor gibiyiz. Yani düşündüğümüz şeyin doğruluğuna inanıyoruz ama bunun onaylanmasını bekliyoruz. Doğum yaptıktan sonra ben de sizin gibi sorguluyorum çalışma hayatının koşturması mı yoksa gözleri parlayan oğlumun öğrendiği her yenilikte yanında olmak mı? Tüm kalbim oğlumdan yana, ama içimde bir huzursuzluk da var: Acaba evde sıkılır mıyım diye? Umarım siz doğru kararı verir ve oğlunuzla çok çok mutlu zamanlar yaşarsınız.